Maczuga Herkulesa
Około 25-metrowa wapienna skała rozszerzająca się ku górze – najsłynniejszy ostaniec Jury i wizytówka Ojcowskiego Parku Narodowego, tuż obok zamku Pieskowa Skała.
Fot. Fry72, Karel Frydrýšek, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Maczuga Herkulesa wyrasta w Pieskowej Skale z wapiennej terasy wysokiej na 8–12 m, a sama skała mierzy około 25 m. Zbudowana jest z twardego wapienia skalistego. Swój niezwykły kształt zawdzięcza krasowej pracy wody i temu, że poszczególne partie skały wietrzały w nierównym tempie. Ta sama terasa ciągnie się na zachód, gdzie na skale zwanej Fortepianem stoi zamek; po wschodniej stronie stoją kolejne ostańce, m.in. Skała Mickiewicza, Skała Chopina i Napoleon.
Dzisiejsza nazwa wzięła się od kształtu przypominającego maczugę, ale dawniej skałę nazywano różnie i z każdą nazwą wiązała się inna legenda. Według jednej książę Krak zabił maczugą smoka i zostawił ją u wylotu doliny jako przestrogę dla wrogów Krakowa. Według innej skałę przyniósł do Doliny Prądnika diabeł, który – spełniając jedno z życzeń Twardowskiego – musiał ją ustawić cieńszym końcem do dołu.
Pierwsze potwierdzone wejście na szczyt należy do Ludwika Ziemblica, który wspiął się tam w 1913 r. razem z Franciszkiem Żurkiem. Od utworzenia Ojcowskiego Parku Narodowego wspinaczka na Maczugę jest zakazana – skałę podziwia się z dołu, najlepiej z drogi biegnącej doliną, skąd widać ją razem z zamkiem w tle.
